Öfke Anında Çocuklarımızla Olan İletişim

İnsan yaratılış gereği doğduğu andan itibaren yaşamını sürdürebilmek için belirli gelişim evrelerini tamamlamalıdır. Bebeklikten başlayan gelişim evrelerinde farklı duygular yer almaktadır. Bu duygulardan birisi de öfkedir. Bebeklik anındaki öfke, bebeğin ihtiyaçlarından kaynaklı ağlama hâlleridir. Bu durumun öfke ile olan bağlantısı,  ilerleyen gelişim evrelerinin yaş grubundaki değişim şeklindedir. Anne ve babaya düşen görev ise çocuklarının bu evrelerindeki öfke anlarında, çocuklarına doğru bir şekilde destek olmaktır.

Öfke ve Çocuk

1. Öfke anında mekânı değiştirmek

Öfke yaşayan bir çocuğa, olayda öfke durumuna sebep olan kişiler var ise mekânı değiştirmek çocuktaki öfke hâlinin uzamasını engellemeye yardımcı olacaktır. Olay yerinden uzaklaştıktan sonra durumu çocuğumuzla konuşmaya başlayabiliriz.

2. Çocuğumuzla konuşma tarzımızın anlaşılır olması

Çocuğumuzun öfkelenmesinin sebebini ne olduğunu öğrenmek için çocuğumuza karşı öncelikle ılımlı bir yaklaşım içerisinde olmalıyız. Sebep ne olursa olsun çocuğumuzun korku yaşamamasını sağlayıcı bir ses tonu kullanarak öncelikle durumu kendini rahat bir şekilde ifade etmesi ile öğrenmeliyiz. Durumu anladıktan sonra çocuğumuza karmaşık olmayan cümleler kurarak hatalı durumlarda, çocuğumuzun karşı taraftan özür dilemesi gerektiğini ona öğretmeliyiz.

3. Öfkesinin sebebi ihtiyaçlarından kaynaklı olabilir

Çocuğumuzun öfke durumunun sebeplerinden biri de ihtiyaçlarından kaynaklı olabilir. Çocuğumuzun uykusunun gelmesi, acıkması veya lavabo ihtiyacı öfkeye sebep olabilecek ihtiyaçlardandır. Tüm bu varsayımları göz önünde bulundurarak öfkesinin geçmesini sağlamak için ihtiyaçlarını rahatça giderebileceği ortam olan eve gidilmesi faydalı olacaktır.

4. Hayatımızdaki değişikliklerin çocuğumuza etkisi

Ailedeki sıkıntılar ve aileye yeni bir bebeğin katılması çocuğumuzu etkiyebilir. Bu durum beraberinde çocuğumuzda öfkeye neden olabilir. Böyle anlarda üzerimize düşen görev çocuğumuzla durumu onun anlayabileceği düzeyde konuşarak durumu anlamasını sağlamaktır.

5. Geçici durumlar olduğu unutulmamalıdır

Çocuğumuzun öfkelendiği durumlarda onu sinirli bir çocuk şeklinde etiketlemek bu kimliğe bürünmesine sebep olabilir. Bu durumun yaşanmaması için öfke durumlarının gelişim evrelerinde görülen anlar olup, geçici olduğu unutulmamalıdır.

6. Tepkilerde çocuğumuza karşı davranışsal sınırı aşmamaya dikkat edilmeli

Çocuğumuzun öfke anına karşılık biz de onu incitecek bedensel davranışlarda bulunursak çözümü olmayan sebeplere yol açabiliriz. Bu durumlarda sakin olmalıyız ve çocuğumuza karşı incitici davranışlarda bulunmamalıyız.

7. Çocuğumuzdaki öfke durumlarının kendi eksikliğinizden kaynaklı olduğunu düşünmeyin

Çocuğumuzun öfke durumuna sebep kendimizi görmemeliyiz. Bu durumlarda sakinleşip çocuğumuzla geçirilen zamanların güzel yanlarını anımsayarak, olaylara olumlu açılardan yaklaşmayı deneyin.

BU İÇERİKLER İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR